O sytuacji w Syrii – część 1 (2011 rok).


Pod koniec 2010 roku i na początku 2011 roku w północnej Afryce i na Bliskich Wschodzie rozpoczęła się ,,Arabska Wiosna”. Doszło do protestów i wystąpień ludności w Algierii, Arabii Saudyjskiej, Bahrajnie, Dżibuti, Egipcie, Iraku, Kuwejcie, Jemenie, Jordanii, Libanie, Libii, Mauretanii, Maroko, Omanie, Palestynie, Somalii, Sudanie, Syrii i Tunezji. Ich przyczyną było niezadowolenie obywateli z warunków życiowych, bezrobocie, rosnące ceny żywności, a także korupcja i nepotyzm władz oraz ograniczanie swobód obywatelskich przez autokratyczne reżimy. ,,Świat zachodni” z Stanami Zjednoczonymi na czele wsparł tamtejsze protesty. W krótkim czasie doprowadziły one do zamachu stanu i obalenia władzy w trzech krajach (Tunezji, Libii, Egipcie), wybuchu wojny domowej w dwóch państwach (Syrii i Jemenie) oraz powstania Państwa Islamskiego na terenie Iraku i Syrii oraz jego rozprzestrzenienia się na tereny Libii i Nigerii. W poniższym artykule skupię się na wydarzeniach w Syrii w 2011 roku. Jeśli chcesz poznać szczegółowy przebieg tych wydarzeń i mój komentarz w tej sprawie zapraszam Cię do przeczytania tego artykułu.

Syria / Źródło: http://www.thanhlongtravel.vn (domena publiczna)

 

Wprowadzenie

Niepodległa Syria:

Syria odzyskała niepodległość 17 kwietnia 1946 roku z pod zwierzchnictwa Francji. W tym samym roku z terytorium Syrii wycofały się wszystkie wojska brytyjskie i francuskie. Już w 1948 roku Syria włączyła się do I wojny izraelsko-arabskiej ,którą przegrała. W marcu wyniku zamachu stanu do władzy doszli wojskowi z generałem Husinem az-Za’imem na czele. Już w sierpniu tego samego roku jego rząd został obalony w wyniku drugiego zamachu stanu po którym władzę przejął Sami al-Hinawi. Po kilku miesięcach jego rząd został obalony w wyniku trzeciego zamachu staniu w grudniu 1949 a władzę przejął pułkownik Adib asz-Sziszakli. Chciał on zbudować ściśle sunnickie i arabskie państwo. W kolejnych latach w skutek protestów ludności był zmuszony do ustępstw. Mimo to już w 1954 roku jego rząd została obalony a władzę przejął Haszim al-Atassi. W tym czasie przywrócono po trzech dyktaturach system demokratyczny. Największą popularność miała Partia Baas o programie narodowo-socjalistycznym. Głosiła potrzebę reform, równość i jedność dzięki czemu zyskiwała na popularności. We wrześniu 1955 prezydentem po raz kolejny po wyborach prezydenckich został Szukri al-Kuwatli. Za jego rządów Syria przeżywała rozkwit i zaczęła intensywnie się rozwijać. W 1957 otrzymała pomoc od Związku Radzieckiego, co miało trwać przez następne 12 lat. Syria sprzeciwiła się powstaniu antykomunistycznego Paktu Bagdadzkiego. Na koniec swoje prezydentury al-Kuwatli uczestniczył w negocjacjach nad utworzeniem Zjednoczonej Republiki Arabskiej, na czele której stanął egipski prezydent Gamal Abdel Naser. 22 lutego 1958 Syria wraz z Egiptem połączyły się w Zjednoczoną Republikę Arabską. W 1959 roku doszło do konfliktu między al-Kuwatli a Naserem co spowodowało koniec rządów al-Kuwatliego. Gamal Abdel Naser mianował rząd ZRA, w którym znalazło się wielu Syryjczyków. Dokonano wtedy reformy rolnej, w wyniku której znacjonalizowano ziemię i rozdano ją chłopom zyskując ich przychylność. W 1958 najbardziej wpływowy przywódca Partii Baas Akram al-Hawrani został wiceprezydentem kraju, już rok później został tego stanowiska pozbawiony. Spowodowało to antyrządowe nastroje w Partii Baas. W lipcu 1961 znacjonalizowano wszystkie banki prywatne. 28 września 1961 doszło do zamachy stanu i władzę w Syrii przejęli oficerowie, którymi kierował Abd al-Karim an-Nahlawi. Syria wystąpiła ze Zjednoczonej Republiki Arabskiej. Prezydentem Syrii został wybrany Nazim al-Kudsi. Był on przeciwnikiem socjalizmu, zwrócił część ziemi i fabryk poprzednim właścicielom. Wprowadził on do Syrii spowrotem kapitalizm i zmienił kierunek syryjskiej polityki zagranicznej starając się zawrzeć trwały sojusz ze Stanami Zjednoczonymi, Arabią Saudyjską, Libanem i Jordanią. Wdrożył również program reprywatyzacji syryjskiej gospodarki i uzyskał dla kraju kredyty z Banku Światowego. Za jego rządów z armii syryjskiej usunięto oficerów sympatyzujących z naseryzmem oraz z socjalistyczną i panarabską partią Baas. Rządy Kudsiego zostały obalony w wyniku zamachu stanu 28 marca 1962 przez Abda al-Karima an-Nahlawiego. Kolejnego zamachy stanu dokonał Abd al-Karim Zahr ad-Din ,który przywrócił do władzy aresztowanego wcześniej prezydenta Kudsiego. Po powrocie do władzy prezydent usiłował naprawić relacje z Naserem i z syryjskimi socjalistami wobec zagrożenia kolejnymi zamachami stanu, powołując rząd naserysty Baszira al-Azmy, który powrócił do wdrażania w kraju zarzuconej w 1961 reformy rolnej…

UWAGA WPIS ZOSTAŁ PRZENIESIONY WRAZ Z BLOGIEM NA NOWĄ DOMENĘ POD ADRESEM: http://bloghist-mil.pl/2015/07/25/o-sytuacji-w-syrii-czesc-1-2011-rok/

 

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “O sytuacji w Syrii – część 1 (2011 rok).

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s